Terug naar Nederland

Vijf jaar na dato…

Na de laatste blog was er radiostilte. Wij moesten plotseling de reis na aankomst in Bermuda staken en met het vliegtuig naar huis. Phi moest ook naar huis toe en Angela, die met ons mee zou varen, bood aan om Phi naar huis te zeilen. Wij werden hierdoor haar eerste klant bij Angelasails.com.

Lang heb ik getwijfeld of ik onderstaande blog nog moest posten maar nu we weer nieuwe avonturen aangaan, wil ik dit toch niet onthouden. Vandaar, vijf jaar na dato toch nog de laatste blog van onze reis.

We schrijven… Mei 2019

Wij hebben afscheid genomen van Angela en Phi en vliegen terug naar Nederland.

In de tussentijd dat wij in Nederland zijn en Jurgen voor onderzoeken regelmatig het ziekenhuis bezoekt, vaart Angela met twee bemanningsleden richting de Azoren. In de week dat we in Bermuda lagen, heeft Angela haar netwerk aangesproken en talloze keren gebeld met potentiële opstappers. Uiteindelijk lukt het haar om twee bemanningsleden te vinden die op korte termijn mee kunnen varen. Geraint is een zeiler waar Angela mee heeft gezeild tijdens haar verblijf op Antigua en Bev, een Amerikaanse, heeft ze via haar oproep op Facebook en haar kwaliteiten zijn koken, dus dat is mooi meegenomen.

Op afstand

Vanaf Nederland proberen we de route zo veel mogelijk te volgen. Het is niet gelukt om de Pactor modem aan de praat te krijgen. Hierdoor kan Angela geen weerkaarten downloaden en moet ze vertrouwen op haar eigen waarnemingen en volgen wij het weer vanuit Nederland. Dagelijks stuur ik haar updates via de satelliet telefoon over wat het weer gaat doen. Op basis hiervan past ze haar koers wel of niet aan. De tocht zal ongeveer 14 dagen duren. Direct aan het begin zit het weer niet mee. Regen en geen wind, dus dat betekent motoren. Na een paar dagen begint de wind aan te trekken en kan er weer gezeild worden. Er staat veel swell. Bev is zeeziek en ligt de eerste vijf dagen ziek op bed. In plaats van Angela te ontzorgen met koken, moet Angela nu zelf alles doen en ondertussen zorgen voor Bev. Dat komt niet ten goede aan de sfeer.

Storm op komst

Vanaf Nederland volgen wij de vorderingen van Phi. Iedere morgen haal ik de nieuwe weerberichten van het noordelijke deel van de Atlantische oceaan op en bestudeer die. Zet de positie van Phi op de kaart en kijk dan wat het weer gaat doen de komende uren. Nauwgezet houden wij een lagedrukgebied in de gaten die langzamerhand de richting van Phi op komt. Dat voorspelt niet veel goeds. Veel wind over een groot gebied.

Wij hebben de vorige avond aan Angela laten weten dat ze meer naar het zuiden moet varen om minder last te krijgen van het lagedrukgebied. In plaats van naar het zuiden, vaart Phi juist meer naar het noorden. Ze moeten nu naar het zuiden gaan varen om niet in het stormgebied te komen. Gelukkig zien we dat de koers wijzigt en dat Phi voor de storm uitvlucht. Toch krijgt Phi nog een staartje van de storm. Het is hard werken aan boord en de opstappers zijn toch niet zo ervaren als werd verteld. Veel van de werkzaamheden komt neer op de schouders van Angela. Wat een topper is ze. We weten hoe zwaar het is om een aantal dagen met slecht weer door te moeten zeilen.

Lekkage

Tijdens de storm waar ze toch nog wel last van hadden, blijkt dat er veel water in de bilge staat. Het blijft maar komen en dat moet bijna continue wel in de gaten worden gehouden. Het water moet steeds worden weggepompt omdat anders het water door de boot klotst door de hoge zeegang. De matrassen zijn allemaal nat en het is koud. Verkleumd ligt Angela in haar bed met vochtig matras. Door het zoute water droogt het ook nog eens erg slecht. Geen ideale condities om het moraal hoog te houden. Dat blijkt ook wel en Angela voelt dat ze er helemaal alleen voor staat. Het pompen blijft een dagelijkse bezigheid maar gelukkig neemt de wind weer af en drijft het lagedrukgebied over en na 12 dagen is er land in zicht.

Warm ontvangst

Phi vaart dan de haven van Horta binnen, enthousiast ontvangen door de bemanning van Karakter en De Saar die we in Zuid-Europa hebben ontmoet. Naast de bemanning staan ook de Anne en Greetje, de ouders van Mirjam op de steiger om Phi en Angela binnen te halen. Anderhalf jaar daarvoor hadden we afgesproken dat de ouders van Mirjam naar de Azoren zouden komen om de verjaardag van Mirjam te vieren en een paar dagen met ons mee te zeilen op de Azoren. Helaas liep dat anders. Wij zitten nu in Jubbega, in hun huis en zij op de Azoren. Bev en Geraint gaan van boord en Angela heeft een paar dagen het rijk alleen om bij te slapen, de boot op orde te maken en een aantal reparaties uit te laten voeren. In het appartement van Anne en Greetje staat een wasmachine en Angela maakt daar dankbaar gebruik van om alles weer schoon te krijgen. De matrassen staan in de gangboord te drogen. Het wachten is op de nieuwe bemanning die wij vanuit Nederland hebben geregeld. Angela bezoekt ondertussen Peter ’s Café Sport. Het beroemdste café van de Azoren. Iedereen die op weg terug is naar Europa brengt hier een bezoekje. Café Sport staat ook bekend om de voortreffelijke gin.

Horta – Scheveningen

Stuart en Graham, de nieuwe opstappers vliegen in en komen aan boord. Stuart heeft met Field Trip (onze Amerikaanse vrienden) meegevaren de oceaan over en hebben wij leren kennen in Las Palmas. Stuart heeft zelf een zeilboot en heeft deze overtocht al een paar keer gevaren en is echt ervaren. Graham is een vriend van Stuart en is wat minder ervaren, maar weet ook zijn mannetje te staan. Graham heeft veel kennis van techniek en dat is natuurlijk fijn en komt ook direct al van pas als ze onderweg zijn.

Rook!

Door de lekkage, waar we op dat moment nog niet hebben gevonden waar het vandaan komt, komt er veel water in de boot. Zout water is funest voor elektriciteitskabels en alles corrodeert. Tijdens het starten van de motor blijft de startmotor draaien en wil niet afslaan. Tot er rook uit de motorkamer komt. Gelukkig handelen ze snel en sluiten de stroom af door de hoofdschakelaar uit te zetten. De motor komt tot rust maar daarmee is het probleem niet opgelost. De motor moet wel regelmatig aan om voldoende stroom op te wekken oa. voor de bilgepomp. Gelukkig vinden ze een oplossing en het lukt om de motor te blijven starten om de batterijen op te laden. Het is ontzettend lastig voor een vreemde om precies te weten hoe alles werkt. Mirjam en ik weten dat uit ervaring en grijpen op tijd in omdat we weten wanneer iets nodig is. Angela moest in twee dagen de hele boot leren kennen en begrijpen en dat is gewoon onmogelijk. Toch lukt het haar om alles aan de praat te houden.

Lege tank

De tank begint aardig leeg te raken ook omdat er veel op de motor gevaren moet worden. De wind zakt helemaal in en de enige plek waar nog een beetje wind staat is richting Ierland. Iets uit de route maar omdat ze niet continue op de motor kunnen varen, de enige mogelijkheid. Vervolgens komt de kust van Zuid-Engeland in zicht en loopt Phi de haven van Falmouth binnen om te tanken. Daarna wordt direct de weg vervolgd richting Scheveningen. Na twee dagen om middernacht loopt een trotse Angela met Phi de haven van Scheveningen binnen. Op de kade staan de ouders van Angela haar al binnen te zwaaien. Naast het dagelijkse contact met Angela had ik ook dagelijks contact met de vader van Angela die haar tocht ook op de voet volgde. Gelukkig is ze weer veilig in Nederland.

Superwoman!

Wat een prestatie heeft Angela geleverd. Toen wij in Martinique lagen en Angela met kerstmis aan boord was, hadden we afgesproken dat ze voor de gezelligheid mee zou varen van Bermuda naar Horta. Door de omstandigheden heeft ze de verantwoordelijkheid voor Phi en bemanning gekregen en heeft ze het onmogelijke mogelijk gemaakt door binnen een paar dagen bemanning te regelen, de boot eigen te maken en 3.500 Nm over de oceaan te zeilen. Petje af. Inmiddels heeft Angela haar werk gemaakt van het overzeilen van boten en is al menig boot veilig naar de nieuwe bestemming gebracht. Zie haar website www.angelasails.com.

Weer aan boord

De volgende ochtend rijden we in alle vroegte naar Scheveningen en gaan we aan boord. Mirjam brengt Graham en Stuart naar het station. De ouders van Angela komen ook aan boord en we horen alle verhalen van Angela aan. Wat een overtocht. Opeens staan er twee heren in uniform op de steiger en vragen of ze aan boord mogen komen. Ze stellen zich voor als douane en hebben enkele vragen.

Mysterie in Het Kanaal

Ze willen weten wie de eigenaar is en willen de eigendomspapier inzien. Vervolgens vragen ze waar we vandaan komen. Vanwaar al die vragen? Het blijkt dat de Franse douane Phi heeft gevolgd op de AIS en hebben gezien dat de boot uit de Cariben is gekomen. Af en toe verdween Phi van de AIS en was ze even ‘onzichtbaar’ om vervolgens in de haven van Falmouth te liggen en enkele uren later weer langs de kust van Engeland te varen. De Franse douane heeft contact gelegd met de Engelse douane die Phi weer verder volgde. Ook daar verdween ze af en toe van de ‘radar’ om op te duiken in Scheveningen. Dat was op zijn minst verdacht en daarom wilde de douane even polshoogte nemen. Ze dachten minimaal met een drugsboot te maken hebben maar toen ik vertelde over onze situatie en dat de AIS vaak kuren heeft en het gewoon niet doet, waren ze voldoende gerustgesteld en gingen weer van boord.

Reünie

In de middag nemen we afscheid van Angela nadat we haar uitvoerig hebben bedankt voor alle goede zorgen voor Phi. We zijn weer terug op onze eigen boot. Wat een heerlijk gevoel. Snel maken we de boot weer eigen. We zijn weer thuis. De volgende dag komt de broer van Mirjam aan boord met Renee, ons nichtje. Ze blijft gezellig logeren.

De dag erna komen Sven, mijn broer met Jolette, Lars en Karlijn en later die dag komt ook Ciska, de nicht van Mirjam met Sander en Guusje. Het is een gezellige boel en iedereen blijft eten ’s avonds. Het is fijn om weer terug te zijn en iedereen weer in levende lijve te ontmoeten.

Final check

Het is vrijdag en ik moet naar het ziekenhuis voor een finale check. ICD wordt uitgelezen en ik krijg te horen of alles weer ok is. Het is nu twee maanden na de ingreep en dat betekent dat ik dan – na goedkeuring van de cardioloog – weer mag autorijden en varen. Ik ga met de trein naar Meppel en Barbara (de vrouw van Henk) is zo lief om me van het station naar het ziekenhuis te brengen en te halen. Ik krijg goed nieuws. Alles ziet er goed uit en ik mag weer autorijden. Opgelucht pak ik de trein terug naar Den Haag en ga terug aan boord. Nu kunnen wij de reis afmaken!
Maar voordat we dat doen, gaan we naar Ibiza. Een paar dagen heerlijk genieten aan boord van Liquid Rehab!